Van mij

Logopedie

‘Probeer het nog eens opnieuw. U kunt het best.’
‘Ik heb de son in de soute see sien sakke.’
‘Hoort u het nou zelf niet?’
‘Wat dan wijffie?’

Lees meer »

Roze wolk

Ze stond in een roze jurk voor de spiegel in de winkel. De jurk was niet voor haar bedoeld. De winkel was voor meisjes met zachte, gladde benen en haren, met een naïef vertrouwen in het leven dat voor hen lag, wat hen liet stralen.

Lees meer »

Nergens

Hij liep door de straten op weg naar nergens. Zijn slaapplek was ergens, ergens op een bank in het park of met een beetje geluk bij een vriend.
Kolerezooi, dacht hij, het is één grote kolerezooi.

Lees meer »

De hotelman

We boeken een idyllisch en schilderachtig hotel omdat het de afstand tussen thuis en ons reisdoel zo mooi doormidden deelt. Bij aankomst blijkt de voorkant inderdaad idyllisch en schilderachtig. De achterkant is weliswaar groen maar dan van het onkruid dat een voormalig fabrieksterrein heeft overwoekerd.
In de hal worden we ontvangen door een man van rond de veertig.
‘Goedemiddag’, zegt hij op een toon of hij ons verwelkomt bij een crematie.
‘Hallo’, zeggen we blij, want vakantie.

Lees meer »

Niet niet westerse immigrant

Met enige regelmaat word ik aangezien voor een niet-westerse immigrant. Een korte bloemlezing uit
een reeks ongemakkelijke situaties tot nu toe:
Op straat, in het Haagse winkelcentrum de Leyweg
Een schreeuwend meisje op straat: Ahmiet! Ahmiet!
Zelfde schreeuwende meisje: Hé, hiero, Ahmiet!

Lees meer »

Kast

Jarenlang had hij in de kast gezeten. Jarenlang? Zeg maar gerust zijn hele leven. Ergens diep van binnen wist hij al in de baarmoeder dat hij op jongens zou gaan vallen. Hij wist het haast nog eerder dan dat hij ontdekte dat hij zelf een jongetje was. Bij wijze van spreken dan.

Lees meer »

Hans en Caroline

Hans is reclamefotograaf in ruste en Rotterdammer. Dat laatste echter niet van harte.
In de loop der jaren is Hans Parijzenaar in hart en nieren geworden. En je kunt rustig zeggen dat hij zijn liefde voor Parijs te danken heeft aan die andere liefde, Caroline.

Lees meer »

Meloen

Zijn leventje was netjes afgebakend. Wat hij ook ondernam of naliet, hij baseerde elke beslissing in zijn leven op zijn geloof. Zijn christelijke geloof. Hij ging ook elke zondag netjes naar de kerk. Niet een kerk van hel en verdoemenis, maar een moderne variant, die vooral bezocht werd door twintigers en dertigers, generatiegenoten. Ze maakten samen muziek en er werden gospels gezongen voor de Heer.

Lees meer »

Een droom

Hij wilde niet dat ze het wist. Daarom ging hij elke dag van huis in een pak, overhemd en een stropdas. Picobello gekleed. Voor hij met de verende tred van een energieke zakenman naar buiten stapte poetste hij altijd nog even zijn schoenen. Zijn laptoptas maakte het plaatje compleet.

Lees meer »

HypotheekHeld

Het verlangen naar onze geliefde stad drijft ons terug in de armen van een hypotheekman die al eens vaker iets voor ons gedaan heeft.
Het is een grote man met een buik die bij zijn formaat past en hij heeft de blozende wangen van een boerenzoon. Hij komt uit een nietszeggend dorp in een polder waar het gras groener is dan in de stad.

Lees meer »

Inzicht

De worm had geen richtingsgevoel. Dag in dag uit werkte ze zich in het zweet. Steeds maar weer verdwalen, steeds weer de weg terugzoeken en dan weer verdwalen.

Lees meer »

Lot’s Lot

Ze stopte haar jas in de afzuigkap, legde haar schoenen op tafel en ging onder de douche staan met haar kleren aan en het water uit.
Mij krijg je niet dacht ze, oh nee.

Lees meer »

Wil je meer verhalen lezen?

Winkelwagen
Scroll naar boven