Marga de Waard

#genietengenietengenieten

‘Sommige woorden worden te veel gebruikt en betekenen te weinig.’
‘Zoals?’
‘Genieten, komt op sociale media veel te vaak langs, soms zelfs in drievoud: genieten, genieten, genieten. Of de nog gruwelijker variant: genietse met een s of een z, naar eigen willekeur.’
‘Wat heb je tegen genieten dan?’
‘In de kern niets behalve dat ik het nooit.’

Marga’s Magazine is exclusief voor leden maar dit verhaal kun je als niet-lid lezen.

#genietengenietengenieten Lees verder »

Mejuffrouw Janssen

Mejuffrouw Janssen, niemand wist haar voornaam, legde haar haakwerk neer en streek door haar haar. Vandaag was de slager vertrokken uit het dorp.
Mejuffrouw Janssen was achtenveertig jaar en woonde al haar hele leven in het huisje waar ze nu aan tafel zat. Eerst samen met haar moeder maar nu alweer jaren alleen. Ze was nooit getrouwd, nooit verloofd, er was nooit iemand om haar hand komen vragen.

Mejuffrouw Janssen Lees verder »

Eetlust

In Engeland, op het Isle of Wight, loopt elke dag op hetzelfde tijdstip een man met een hond. Een man van formaat, dik met een opmerkelijke concentratie kilo’s van zijn borst tot zijn knieën. Daarboven en daaronder is hij bijna schriel wat hem een eigenaardige ruitvorm oplevert.
Zijn hondje heeft de hoop op een leuk leven met rennen en stokken opgegeven en sjokt elke dag dezelfde route met hem mee. Het hondje is ook dik, een treffende uitvoering van een worst op pootjes.

Eetlust Lees verder »

Feest!

Het is weer zo ver, mijn moeder is jarig. Deze keer is het extra feest want ze wordt negentig.
Om het te vieren wil ze naar een restaurant. Ik krijg de opdracht om iets te regelen.
‘Geen gek eten hè of van dat buitenlandse, dat lusten we niet.’
‘Ok’, zeg ik en denk Chinees en Indonesisch is ook buitenlands eten en dat eet je wel.

Feest! Lees verder »

Een kopietje

Hij zit wat verfrommeld tegenover me: Rob, een grote, blonde reus met heel lichtblauwe ogen. Twintig kilo minder rond zijn taille zou hem niet misstaan maar hij houdt van lekkere dingen en álles is lekker.
‘Wat is er?’ vraag ik hem.
‘Nou, uh, uhm,’ stottert hij, ‘ik had even wat met iemand.’
‘Oh, dat overkomt de beste’, doe ik leuk maar hou verder mijn mond want hij kijkt gekweld.
‘Ik had een man ontmoet.’
‘Echt?’ zeg ik, een beetje verbaasd, ‘ik wist niet dat je van de herenliefde was?’

Een kopietje Lees verder »

Uit eten

We zitten in een Italiaans restaurant naar elkaar te kijken.
De akoestiek laat een gesprek niet toe, tenzij we schreeuwen, dus we zwijgen.
Naast ons zit een gezelschap van een man of twaalf van wie één man het hoogste woord voert. Hij praat goed hard dus we kunnen hem prima volgen. Waarom het gezelschap met elkaar aan tafel zit is onduidelijk.
De man met de harde stem is om en nabij de vijftig en draagt een donkerblauw overhemd met manchetknopen. Zijn gezicht glimt, net als zijn haar dat strak achterover gestyled is.
‘Kijk, ik ben een gewone jongen die leuk gescoord heeft in de vastgoedbranche, soit. Mooie tijden gekend. Ik heb nu nog een paar pandjes in de stad, en nog een paar in het buitenland, meer niet.

Uit eten Lees verder »

Ideeën

Mijn moeder overleed toen ze vierennegentig was. Ze had vijf kinderen die ze te pas en te onpas kreeg. Iets met ontregelde hormonen en een gebrek aan goede voorbehoedsmiddelen maakte dat mijn oudste zus werd geboren toen mijn moeder achttien was en ik, de jongste, toen ze zesenveertig was. Mijn vader was toen al tweeënvijftig dus ik kan met recht zeggen dat ik oude ouders had.
Ze deden wat ze moesten doen, ze brachten ons groot, maar ik geloof dat ze twee kinderen ook wel goed hadden gevonden. Maar ja, niet klagen maar dragen was het motto van de generatie van mijn ouders.

Ideeën Lees verder »

Spraakwater

‘Zo, nieuwe planten? Ik dacht dat je daar niet van was. Ze hangen wat slap.’
‘Ja, maar mijn schoonzus vond dat ik ze moest nemen.’
‘Oh, gaat die over je vensterbank?’
‘Nee maar ik kan niet tegen haar op. Ze praat aan een stuk door en op een gegeven moment word ik murw haak ik af en zeg ik alleen ja waar nee had gemoeten. En voilà, nu heb ik planten.

Spraakwater Lees verder »

De zorgjuf

Het zorgcentrum heeft een hal die het goed zou doen in een crematorium. Misschien is dat om vast te wennen aan wat hier tamelijk onvermijdelijk is.
Mijn moeder gaat er vooralsnog tijdelijk heen, nadat haar hart er bijna mee stopte. Ze krijgt er een logeerplek mét zorg, althans dat denken we

Marga’s Magazine is voor leden maar dit verhaal kun je als niet-lid lezen.

Dit verhaal is exclusief voor leden.

De zorgjuf Lees verder »

Een rimpelloos bestaan

‘Ik heb iets heel lekkers voor jullie!’, roept de dame naar mij en mijn partner. In het Duits dan want we lopen op de Kurfürstendamm in Berlijn. Ze staat als een piccolo voor een dure crèmepjeswinkel, want in deze straat is alles duur, althans in míjn universum. Een paar sneakers voor €765 of een
t-shirt voor €298 vind ik, zeg maar, pittig geprijsd.

Dit verhaal kun je ook als niet-lid lezen.
Voor 25,- per jaar kun je álle verhalen lezen en krijg je maandelijks tien nieuwe verhalen én jaarlijks het fysieke magazine met de 25 beste verhalen. Word nu lid!

Een rimpelloos bestaan Lees verder »

Winkelwagen
Scroll naar boven