‘Ou-der-doms-wrat-ten, zegt je dat wat?’
‘Klinkt als iets dat op een kikker groeit.’
‘Een ouwe kikker dan want het is een leeftijdsding.’
‘Vanwaar je interesse in ouderdomswratten?’
‘Ik was naar de huisarts want ik had een paar kriebelige moedervlekjes op mijn rug en van postbus 51 moet je daar naar laten kijken. “Oh, niks aan de hand hoor”, zei mijn jeugdige huisarts met blije paardenstaart: “Het zijn ouderdomswratten, die kriebelen ook.” Nou is huidkanker natuurlijk een no-go maar ouderdomswratten is ook een begrip waar je niet mee geassocieerd wilt worden. Ik begon net zo’n beetje mijn schouders op te halen over de teloorgang van schoonheid maar dan komt er een aanvulling: leeftijdsgebonden wildgroei. Op de schaal van groot leed verwaarloosbaar maar toch…ou-der-doms-wrat-ten. Het zijn kleine tikjes die de illusie slopen dat het ‘best nog meevalt’.
Ik was bij de kapper om mijn haar wat lichter te maken voor de variatie. “Leuk,” zei ze, ‘’doen we wat highlights en wat bredere banen, dan wordt het lekker speels. En als je van nature zo donker bent als jij is het verstandig om lichter te gaan op middelbare leeftijd.’’ Ik had net tevreden naar mezelf zitten kijken want ze heeft goed licht en vier weken vakantie doet ook wat voor je. Maar het zette blijkbaar niet echt zoden aan de dijk, eindstand middelbaar. Ook weer verwaarloosbaar, maar toch. En een raar fenomeen dat je eigen haarkleur je op een gegeven moment niet meer staat.’
‘Daarom worden mensen grijs, dan kleur je mee met het gebrek aan pigment in je gezicht.’
‘Oh ja…
Je kunt jezelf ook laten doen natuurlijk maar dat komt nogal nauw. Je wilt geen kattenogen en een te smalle neus op een middelbare nek. Ik zag op Netflix zo’n metamorfose-programma. Daar dreven ze in close-up zo’n naald horizontaal in een bovenlip.’
‘Gadver.’
‘Ja, da’s eng toch? En na drie maanden kun je weer langskomen met je creditkaart want alles met naalden is beperkt houdbaar. Wat nog enger was waren de ‘professionals’ zelf zoals ze zichzelf noemden, met als levensmotto dat je alleen voor de beste versie van jezelf moet gaan. Die zagen eruit zoals je er in geen honderd jaar wilt uitzien. Een soort barbieachtige buikspreekpoppen met nul expressie en een zielloze glimlach met veel te witte, rechte tanden.’
‘Ja dat moet, die rechte tanden, alle charme wordt eruit gebeugeld.’
‘Ja maar het andere uiterste kan ook, ik zag pas iets op Facebook van een oude klasgenote die haar middelbare staat aangreep om zichzelf te bevrijden. Het bleek voornamelijk over een bh en het hebben van een taille te gaan. Het filmpje van het bevrijde dansen met een deinende cup F ter hoogte van je middenrif vond ik ook niet per se aantrekkelijk. En die had toevallig weer zulke scheve tanden dat ik dacht, neem nog effe een beugeltje.’
‘Cup F joh?’
‘Ja man, da’s groot…’
‘Het is nog lastig zat zo’n ‘midlifestyle’…’
‘Stikstof en een goeie kapper doen wonderen vooralsnog.’
‘Laten we daar maar op proosten.’
‘Spaatje maar, want alcohol valt niet meer zo lekker.’
Over
![Foto van Marga de Waard](https://margasmagazine.nl/wp-content/uploads/2021/11/20240820_141401-218x300.webp)
Marga de Waard
Op luchtige toon schrijft Marga over universele onderwerpen als liefde, vergankelijkheid en het menselijk tekort. De verhalen zijn soms melancholisch, soms ontroerend, vaak herkenbaar maar altijd relativerend.
Eerder verscheen de verhalenbundel ‘Vijftig’ uitgebracht. Tevens is zij oprichtster van dit online Magazine.
1 gedachte over “De beste versie van jezelf”
Herkenbaar 😀 wildgroei overal