Anneke; pen, stoppel, aarde

Vanmorgen heb ik de aarde gegroet. De zon gedag gezegd. Op mijn blote voeten stapte ik naar buiten  om weer heel te worden.
Ik liep door het zand, langs de laan met de bomen. Daar ontmoette ik jou. Daar zie ik jou. Niet zoals je was. 
Niet zoals je zou kunnen worden. Ik ontmoet je zoals je nu bent.
Daar valt weg dat ik vanmorgen de stoppels van je wangen heb geschoren. Daar valt weg dat het jou deze week moeite kostte om met een pen jouw naam te schrijven. 
Daar valt alles weg. Daar tussen de bomen, het water en de zon zijn wij genoeg. 
Het is goed genoeg zoals het nu is. Jouw tempo en jouw stappen.
Jij bent genoeg. Je bent nog steeds dezelfde en tegelijkertijd zo anders. Jij en ik. Vader en dochter.

Als lid kun je álles lezen en bekijken op Marga's Magazine

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Winkelwagen
Scroll naar top