‘Heb je het gehoord?’
‘Nou?’
‘Mijn ex heeft een ander.’
‘Niet heel gek toch? Jullie zijn al zolang uit elkaar.’
‘Vind je drie jaar en drie maanden lang? Als je de vierentwintig jaar en drie kinderen in ogenschouw neemt? Maar goed ik wens hem alle geluk hoor – en haar veel succes, want we weten hoe die man is. Zij denkt dat ze een prins gevangen heeft, nou dat klopt, als je van Willem de Zwijger houdt tenminste. Die man heeft nu natuurlijk praatjes zat want goede sier maken kan die wel maar wacht maar tot hij definitief op je bank heeft plaatsgenomen. Er kon geen woord te veel af tegen mij, beetje ja en nee kon ik krijgen als hij niet helemaal volledig was opgezogen door zijn telefoon tenminste. Want ja, er mocht eens iets gebeuren op het wereldtoneel en dat hij het even niet wist. Nee, leer mij de man kennen. Hij gedraagt zich sowieso nogal vreemd, midlife 2.0 zou ik zeggen. Hij had toch altijd half lang haar? Het is er af, helemaal kort heeftie het nou, zo geschoren. Ik zei nog, je zoon van negentien heeft het ook zo.
‘Ja, leuk hè, weer eens wat anders,’ kreeg ik als antwoord.
Tuurlijk zei ik, maar ik dacht bij mezelf, je bent vijftig geen dertig, hou maar op met hip doen. Maar goed, zelf weten natuurlijk. Ik heb haar opgezocht op Facebook, ik was natuurlijk nieuwsgierig. En wat denk je? Minstens tien kilo te zwaar! Ik zei tegen hem, sinds wanneer hou jij van een maatje meer? Weet je wat die zei? ‘Lekker…’ nou vraag ik je. Ik heb me mijn hele leven van alles ontzegd want ik wilde strak blijven. Zo min mogelijk uit eten, geen drank, geen koek, geen bitterballen en veel sport, je moet er wat voor over hebben om er goed uit te zien. Ik heb hem ook altijd enorm gestimuleerd om op te letten en te trainen en dan legt hij het aan met een dik wijf met maat tweeënveertig,’
‘Nou dik… maat tweeënveertig is niet dik hoor.’
‘Zelf is hij ook aangekomen. Zo, zei ik, heb je een zwemband tegenwoordig?
‘Liefdeskilo’s’ zei hij… imbeciel, dacht ik bij mezelf.
En dan als klap op de vuurpijl een tattoo. Hij vond dat altijd al mooi maar ik vind dat niks, dus had hij er geen. En ook niet een kleintje, nee, een vogel die met gespreide vleugels door het luchtruim vliegt over de volle breedte van zijn schouderbladen. Snap jij het?
En nu is hij op reis, zes weken door Canada met een camper. Het mag wat kosten blijkbaar. Europa lijkt me groot zat, maar goed. Ik wens ze veel succes met zijn tweeën, wordt vooral gelukkig, ik ben er klaar mee.’

‘Is het eigenlijk nog wat geworden met jouw date vorige week?’
‘Nee.’

Tekst: Marga de Waard
Foto: Eric Burger